Slidredomen er ei steinkyrkje frå slutten av 1100-talet, og er den største kyrkja i Valdres. Kyrkja er bygd i romansk stil med runde bogar, og er vigd til jomfru Maria. Fyrste gong Slidredomen er omtala er i 1264, den fattige Torstein vert utnevnt av pave Urban IV til prest i "ecclesia santae Mariae de Slidrum".

I Slidre sentrum finn ein lett Slidredomen, som den ruvande steinkyrkja ho er.

Skipet er 14,8 meter langt, 10 meter breitt og 7,2 meter høgt. Murane er kring 2 meter tjukke. Den store stolpen, "kongen", midt i skipet vart truleg oppsett då tårnet vart bygd, av di det er han som ber heile tårnkonstruksjonen. Tårnet er frå 1700-talet. Før den tid har det også vore tårn eller stupul ved sida, store nok til å innehalde dei 12 "med hinanden harmonerende klokker." 4 av dei 6 klokkene som er att i dag er frå 1200-talet. Den lafta stupulen i to høgder, på andre sida av vegen, er frå 1676. Det heng i dag to store klokker i stupulen, den eine frå mellomalderen og skal vera støypt på garden Mo, den andre står årstalet 1868.

Fyrst i 1736 vart opningen til koret på den storleiken han har i dag. før den tid var han ikkje større en ei vanleg dør. På same tid kom dei store vindaugene, i staden for dei bitte små.

Kyrkja har opphaveleg vore rikt dekorert. Fleire vigselskrossar, hjulkross og eit riddarskjold på veggane. Kommunevåpenet til Vestre Slidre er også å finne på veggen inne i skipet.

Kyrkja er bygd i åra kring 1170-1190. Ligg nokre 100.meter opp frå E-16 i Lomesbygda. Dei flotte utskorne portalplankane kring hovudinngangen mot vest har drakemotiv innfelt i bladrankar og er sikkert jamngamle med kyrkja.

Ein antar at i kyrkja har det stått ein Madonnaskulptur som er blitt rasert under reformasjonen. I dag finst berre hovudet att, eit Madonnahovud med reine klassiske drag og med krone. Ved nordre langveggen i koret står ei kassekiste. Kista er lik kistene frå Osebergfunnet. Ho har 2 runeinnskrifter frå 1200-talet. Fagfolk meiner desse kan vera yngre enn kista. I stupulen heng 2 klokker, ei frå 1200-talet og den andre 100 år yngre. Særleg den yngste har ein nydeleg sylvklang.

Høgt og fritt ligg Røn kyrkje ca. 1 km. opp frå Røn sentrum med utsyn mot Nord-Aurdal og Vang. Kyrkja vart vigsla i februar 1749, og er opprinneleg ein lafta bygning.

Ho vart bordkledd og måla utvendig i åra kring 1860, og restaurert og kledd innvendig i 1908. Døypefonten er truleg sett saman av to forskjellige døypefontar frå mellomalderen og er av kleberstein. Ein kan tenkje seg at dette er arv frå ei eller kanskje to gamle kyrkjer i same området. I våpenhuset står ein stavkyrkjeplanke, truleg frå stavkyrkja på Fystro. Datert til 1200-talet.

Kvit og venleg ligg Lomen kyrkje mellom E16 og Slidrefjorden. Om du køyrer vestover dalen gjennom Vestre Slidre, ser du ho godt om du stopper på rasteplassen ved Kvåle.

Lomen kyrkje er bygd av kvitkalka murstein, innvigd i 1914.

Lomen kyrkje ligg ved garden Høve og vart innvigd olsok 1914. Allerede i 1903 vart gravplassen tatt i bruk, og då vart spørsmålet om kyrkje på same stad reist. Det vart ei vurdering om Lomen stavkyrkje skulle flyttast eller om ein skulle byggja ny kyrkje. Det siste vart vedtatt. Kyrkja er bygd etter arkitekt Jürgensens teikningar og er spesiell med sitt "kompakte" tårn.

Kyrkja er måla kvit og blå innvendig og er eit opent kyrkjeskip med stor opning til kyrkjekoret. 3 glasmåleri laga av Emanuel Vigeland dannar altertavla. På altaret ligg Lomisteppet som er ei kopi av eit teppe frå 1200-talet. Lomen stavkyrkje hadde originalen som no er tatt vare på av Kunstindustrimusèet.

Mo kyrkjeruin ligg på vestsida av Slidrefjorden. Det er ikkje enkelt å seia når Mo kyrkje vart bygd, men formen på vindauget på den gjenreiste austveggen i ruinen er i utprega gotisk stil og mellomaldermyntar som vart funne under utgravinga og restaureringa av ruinen, viser at Mo kyrkje vart bygd i tida 1200-1250.

Mo kyrkjeruin ligg på vestsida av Slidrefjorden. Det er ikkje enkelt å seia når Mo kyrkje vart bygd, men formen på vindauget på den gjenreiste austveggen i ruinen er i utprega gotisk stil og mellomaldermyntar som vart funne under utgravinga og restaureringa av ruinen, viser at Mo kyrkje vart bygd i tida 1200-1250. Kyrkja var den minste av 3 steinkyrkjer i Valdres. Etter svartedauden og fram mot reformasjonen forfall kyrkja og området vart attgrodd av kratt.

I 1971 ba Riksantikvaren om at rydding og hogging på kyrkjetufta vert sett i gang, slik at ein kunne få grave ut og restaurert ruinen. Ungdomsskuleelevar med deira lærar Jahn Børre Jahnsen starta i 1972 rydding av kyrkjetufta, og sumaren 1977 vart avslutninga av mange års restaureringsarbeid markert med stort kyrkjestemne med både sokneprest og biskop tilstade.

Øyjar kapell ligg på vestsida av Slidrefjorden og høyrer til Røn Sokn. Før kapellet vart bygd, låg ein kyrkjegard på staden, som var i bruk. Den er ifrå 1300-talet, då Øye stavkyrkje var ei av soknets kyrkjer.

Kapellet vart teken i bruk i 1964, då hadde det gått 8 år sidan tanken på å byggje eit kyrkjehus eller gravkapell i tilknytning til Øye kyrkjegard vart lagt fram. Ei kyrkjeklokke som heng i tårnet og klokkene som heng i stupulen, er truleg frå Øye stavkyrkje. Dei er datert til 1300-1400-talet. Preikestolen er frå "gamlekyrkja". Han vart taken ned og flytt til Røn kyrkje då ho vart bygd, men kom "heim att" og fekk sin plass i Øyjar kapell. To hjørnestolpar, stavar, som vi trur er frå stavkyrkja, ligg på Valdres folkemuseum.